Blog

Daarom doe ik wat ik doe

In mijn werk als budgetcoach en budgetbeheerder kom ik veel verschillende type mensen tegen; echtparen met een inkomen waar menig persoon jaloers op wordt, mensen die zich een slag in de rondte werken en alsnog elk dubbeltje om moeten draaien, alleenstaande vaders, moeders of ouderen, arbeidsongeschikten en alles wat daar tussenin zit. Iedere cliënt heeft zijn eigen verhaal. Soms komen ze van heel ver en ben ik blij dat ik een van de schakels mag zijn in hun weg terug naar zelfredzaamheid.

“Zie je dan niet veel ellende?” is een vraag die ik regelmatig krijg. Mijn antwoord daarop is “ja, maar ik zie nog veel meer mooie dingen.” Voordat mensen bij mij komen is er vaak al heel wat aan vooraf gegaan. Meer dan eens is dat een traject van jaren. Wat dan ook het verhaal is waarom zij in een bepaalde situatie zijn gekomen, de uitkomst is vaak hetzelfde; stress, slapeloze nachten, problemen in de relatie of op het werk, lichamelijke klachten en zo kan ik nog wel even doorgaan. Schaamte speelt vaak een grote rol. Het is tenslotte een stuk leuker om je omgeving te vertellen dat je het allemaal fantastisch voor elkaar hebt!

Op het moment dat ik bij mijn cliënten thuis kom, zie ik hen op hun kwetsbaarst. Kun je je voorstellen hoe het is om je hele hebben en houwen op tafel te gooien bij iemand die je niet kent? Om te vertellen dat je er niet meer uit komt? Dit vergt verdomd veel moed! De keiharde zakenman die het ogenschijnlijk zo goed voor elkaar heeft, heeft al zijn moed bij elkaar geraapt om open kaart te spelen. De alleenstaande moeder die door haar scheiding haar verdriet is gaan compenseren met dure spullen vertelt me dat ik haar laatste hoop ben. Hoe mooi is het dan dat je samen op weg kunt gaan naar een nieuwe toekomst? Een financieel gezonde toekomst.

Dit laatste is natuurlijk waar je naartoe wilt, waar je het allemaal voor doet. Maar wat ik stiekem het allermooist vind is het schild dat langzaam vervaagt. Het schild van trots, onzekerheid of schaamte. Ik zie gaandeweg mensen weer opbloeien en hun eigen persoonlijkheid weer terugkrijgen. De harde zakenman blijkt helemaal niet zo’n harde te zijn en die onzekere alleenstaande moeder blijkt een spontane jonge vrouw te zijn die vol levenslust zit. Daar geniet ik van en daarom doe ik wat ik doe.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *